archiveren

Maandelijks archief: maart 2016

yoghurt

Koekvachtjes en yoghurtsnorren.

In iedere groep keken we eerst naar een stilleven van Itamar Gilboa. Een kunstenaar die een jaar lang bijhield wat hij at, in een dagboek, en daarna alles in keramiek heeft nagemaakt. Een wit stilleven. Wat herkennen we? Zou het zwaar zijn? Lekker of vies? En hoe is het gemaakt?

We keken naar een stukje film waarin Itamar over zijn project vertelt.

NL_Project_Gilboa_1

stilleven van het keramiek uit het food chain project

Daarna gingen we zelf aan de slag. Groep A en C keek naar de huid van eten. Is het glad? Heeft het ribbels? Het heeft bultjes, deuken, steeltjes? Koekjes met letters erin gedrukt, of gaatjes. Of zoals een meisje het onderwerp bondig samenvatte; een koekjesvacht!
We maakten van siliconenklei (speciaal voor eten) een stempel. Na een uurtje was de siliconen hard geworden, zoals rubber.


De les daarna maakten we koekjes van roze, geel en groen deeg.Iedereen maakte twee balletjes van zijn kleur deeg. En ruilden daarna een balletje tegen een andere kleur. We gebruikten we de stempel om het het koekje een eigen huid te geven oftewel een nieuwe koekjesvacht.
Bij sommigen zag je de stempel heel goed, bij anderen iets minder. Maar het koekje was er niet minder lekker om!

 

 

De tweede les deze week keken met naar een stilleven van een koe. Als je door je wimpers keek, kon je goed vlakken van kleur in de koe zien.

Screen Shot 2016-03-21 at 15.22.41

Vegakoe van Rein Janssen

 

 

Met groep B gingen we verder met het eetgerei. Vorige week maakten we een zelfverzonnen bestek. Nu een lepel.
Blind zochten de kinderen een vormpje uit, dat heel lekker op je tong zou voelen. (bijv. een kroonsteentje, een houten balletje, een plastic schijfje, een half stekkerdoosje)
Dit vormpje drukte ze in een klein balletje siliconen en ze staken er een stokje bij, zodat je een echt lepeltje kreeg.


De volgende dag waren de lepeltjes hard geworden en kon er mee gegeten worden. Maar daarvoor moest er eerst een bord mooi opgemaakt worden. Zoals in een restaurant of zoals thuis. In de vorm van een gezicht of misschien zelfs in de vorm van een koe?
Toen alle kinderen op de foto waren geweest met hun opgemaakte bord, mocht eindelijk worden gegeten met de nieuwe lepel. Ook hier werkten sommige vormen beter dan anderen. Soms paste een druif precies in de vorm van de lepel (yes!) en soms bleef dat mandarijnpartje er maar afrollen, maar leuk en anders was het in ieder geval!

 

Met groep D gingen we verder met het kleuronderzoek. Iets (ketchup) ruiken en dan bedenken welke kleur het heeft. Dat is moeilijk! En daarna iets (walnoten) voelen en daar de kleur van raden.
Hun bevindingen werkte ze uit in prachtige ecoline schilderijen. De kleuren werden bij iedereen bijna hetzelfde, maar de manier waarop er geschilderd werd is bij ieder kind anders. Echt prachtig.
De les daarop maakte D net als groep A en C, een koekje van verschillende kleuren deeg. En brachten ze er een structuur in aan met bestek.

 

 

DSC03095

de kleuren zijn af, nu de suikerkristallen nog..

 

Voelen, proeven, nadenken, tekenen, kleien, schilderen, kliederen, mengen, uitpakken, inpakken. Het was een gevarieerde week!

Groep D heeft gekeken wat er gebeurd als je druppeltjes blauwe kleurstof bij geel water doet… het veranderde in een nieuwe kleur!
Ieder kind maakte daarna in een champagneglas een eigen kleur in suikerwater. Ongelofelijk wat voor mooie kleuren er uit zijn gekomen, als je bedenkt, dat we alleen pipetjes met rode, gele en blauwe kleurstof hadden.
De kleuren blijven nu 3 weken op de kast staan. Over 3 weken gaan we kijken wat er is gebeurd met het water. Als het goed is, zijn er kristallen aan de stokjes gegroeid. We gaan het zien!

DSC03071

na afloop waren de tafels lekker plakkerig van al het suikerwater

 

Groep C heeft heel zorgvuldig de verpakking van een paaseitje onderzocht. Hoe ziet zo’n verpakking van een rond chocolaatje er plat nu eigenlijk uit? Wat staat er op en hoe zit het met die streep rondom? We hebben naar verschillende manieren van inpakken gekeken.

Daarna kozen ze blind een vormpje dat lekker voelde en hebben hier zelf een verpakking voor gemaakt. Eerst proef-gevouwen met een vouwblaadje. Daarna echt getekend met stift op een blaadje van een koffiefilter. En dáárna het vormpje ingepakt alsof het een snoepje was. De resultaten zijn echt fantastisch! En veel mooier en spannender dan de meeste verpakkingen in de supermarkt.
En toen het paaseitje natuurlijk opgegeten. Of nou ja, dat was eigenlijk al voor het ontwerpen van de verpakking gebeurd..

DSC03077.JPG

 

Met groep A hebben we het gehad over bestek. Mes, vork, lepel, stokjes, handen.. maar wat nou als we er nog iets bij mochten verzinnen.
En wanneer is iets een lepel en wanneer bijvoorbeeld een kommetje? En kun je een vork ook als mes gebruiken of een lepel als vork? Of een lepel als je hand?

De kinderen hebben zelf een ontwerp gemaakt voor een nieuw bestek. Zoals een nieuw soort vork, die je aan je vinger kan schuiven. Een lepel in de vorm van je hand. Een mes, met maar liefst 6 snijkanten. De ideeën kwamen bij de meeste kinderen heel vlot.
En als je dit hebt verzonnen, dan is de naam van je voorwerp, ook nog maar een fluitje van een cent; “baby draak” “professor vork” “hamer” “botje” of gewoon je eigen naam.
Heel erg leuk dat ze allemaal compleet verschillend zijn!

DSC03089

 

Met groep C hebben we uitgebreid het stilleven van de dag bekeken. (Iedere les behandelen we een ander soort stilleven). Dit keer was het een foto van verschillend soort eten in hetzelfde formaat gesneden. Even zoeken, maar al snel herkenden de kinderen veel blokjes.

Screen Shot 2016-03-14 at 09.14.06

foto gemaakt door lernert & sander, cubes

Daarna gingen de kinderen op onderzoek uit. Met je handen in een bak en dan maar voelen; hard, zacht, groot, klein, ribbels, glad, veel, weinig, enz.
Ieder kind maakte een tekening van krijt of stift, of een ecoline schildering van de maaltijd die ze dachten te bespeuren.
Daarna volgde uiteraard een ontknoping van de inhoud, met zowel veel ‘huh?’ als ‘die had ik!’

 

 

Sinds afgelopen vrijdag werk ik met de kleutergroepen in het kunstlokaal van obs de klim. Ik, Sanne, doe dit onder de naam Kopzwaai. Kopzwaai stelt ontwerpvragen centraal en zet parameters uit, waarbinnen kinderen experimenteren. 

Het lokaal is opgezet als laboratorium; een plek voor experiment! Kinderen worden de ontwerpers. Rondom het thema voeding gaan de kleutergroepen op onderzoek uit.

Het kijken naar een vorm, het onderzoeken van materiaal, het voelen van een structuur, het uitproberen van smaken en kleuren. Waarom ziet iets eruit zoals het eruit ziet en waarom is het op deze manier gemaakt? Wat bestaat nog niet, maar is wel nodig? Wat is er nog niet en is ook totaal niet nodig, maar zou wel leuk zijn? Op deze en nog veel meer vragen gaan de kinderen de komende weken een antwoord proberen te vinden.

Vandaag was een zeer productieve en leuke dag!

Met groep A keken we vrijdag naar de structuren van voedsel en stempelden met uien, citroenen, rijstwafels, spekjes, knoflook.. Een van de vieste dingen die we ooit hebben gedaan, maar toch ook wel heel leuk, aldus sommigen.
Vanochtend onderzochten we hoe verschillend een appel smaakt in een plakje, een blokje en een sliertje. Wat is het lekkerst? Hoe beweegt je tong? Kauw ik anders?
Daarna maakte iedereen van klei een vorm die hem/haar super lekker leek! Bij sommigen loopt het water je al in de mond..

Met groep D hebben we gefantaseerd waar die kleur in m&m’s toch vandaan komt. Daarna hebben we de kleur uit de m&m’s getoverd en terug in een wit papiertje gestopt. Rara… Ineens zagen we dat er nog veel meer kleuren in de m&m’s zaten dan we vantevoren konden zien.

 

Met groep B kijken we naar hoe we eten. Aan wat voor tafel? Hoe is deze gedekt? Wat ligt er allemaal wel en niet op tafel? Wie zit waar?
Vandaag keken we naar verschillende manieren eten. Groep b at een rozijn met hun ogen dicht, eentje liggend op de grond, eentje door alleen te kauwen op een bepaald ritme en eentje zonder hun handen te gebruiken.
Welke manier nou het lekkerste was, daar waren de meningen over verdeeld. De vijfde en laatste rozijn werd gegeten op een zelfverzonnen manier. Deze wordt later uitgewerkt in een instructie. Zodat anderen ook kunnen meegenieten van je goede idee.

 

 

 

En met groep C werken we aan eten in- en uitpakken. Vrijdag keken we naar de schil van onze mandarijn. Of zijn het toch wieken van een molen, een monster, een bloem?
Vandaag hebben we structuren besproken en de verschillende lagen waarmee een rode kool zichzelf heeft ingepakt. Net als de ringen van een ui. We gaan een kunstwerk maken dat geïnspireerd is op deze lagen.
Maar voordat we aan de slag kunnen daarmee, moeten we eerst de lagen maken. Dus dat betekent heel veel lagen papier plakken en plakken en plakken..

DSC02653

klooien met olie en kleurstof op de projector

DSC02656

stillevens maken

DSC02657

de leeshoek