koekvachtjes & yoghurtsnorren

yoghurt

Koekvachtjes en yoghurtsnorren.

In iedere groep keken we eerst naar een stilleven van Itamar Gilboa. Een kunstenaar die een jaar lang bijhield wat hij at, in een dagboek, en daarna alles in keramiek heeft nagemaakt. Een wit stilleven. Wat herkennen we? Zou het zwaar zijn? Lekker of vies? En hoe is het gemaakt?

We keken naar een stukje film waarin Itamar over zijn project vertelt.

NL_Project_Gilboa_1

stilleven van het keramiek uit het food chain project

Daarna gingen we zelf aan de slag. Groep A en C keek naar de huid van eten. Is het glad? Heeft het ribbels? Het heeft bultjes, deuken, steeltjes? Koekjes met letters erin gedrukt, of gaatjes. Of zoals een meisje het onderwerp bondig samenvatte; een koekjesvacht!
We maakten van siliconenklei (speciaal voor eten) een stempel. Na een uurtje was de siliconen hard geworden, zoals rubber.


De les daarna maakten we koekjes van roze, geel en groen deeg.Iedereen maakte twee balletjes van zijn kleur deeg. En ruilden daarna een balletje tegen een andere kleur. We gebruikten we de stempel om het het koekje een eigen huid te geven oftewel een nieuwe koekjesvacht.
Bij sommigen zag je de stempel heel goed, bij anderen iets minder. Maar het koekje was er niet minder lekker om!

 

 

De tweede les deze week keken met naar een stilleven van een koe. Als je door je wimpers keek, kon je goed vlakken van kleur in de koe zien.

Screen Shot 2016-03-21 at 15.22.41

Vegakoe van Rein Janssen

 

 

Met groep B gingen we verder met het eetgerei. Vorige week maakten we een zelfverzonnen bestek. Nu een lepel.
Blind zochten de kinderen een vormpje uit, dat heel lekker op je tong zou voelen. (bijv. een kroonsteentje, een houten balletje, een plastic schijfje, een half stekkerdoosje)
Dit vormpje drukte ze in een klein balletje siliconen en ze staken er een stokje bij, zodat je een echt lepeltje kreeg.


De volgende dag waren de lepeltjes hard geworden en kon er mee gegeten worden. Maar daarvoor moest er eerst een bord mooi opgemaakt worden. Zoals in een restaurant of zoals thuis. In de vorm van een gezicht of misschien zelfs in de vorm van een koe?
Toen alle kinderen op de foto waren geweest met hun opgemaakte bord, mocht eindelijk worden gegeten met de nieuwe lepel. Ook hier werkten sommige vormen beter dan anderen. Soms paste een druif precies in de vorm van de lepel (yes!) en soms bleef dat mandarijnpartje er maar afrollen, maar leuk en anders was het in ieder geval!

 

Met groep D gingen we verder met het kleuronderzoek. Iets (ketchup) ruiken en dan bedenken welke kleur het heeft. Dat is moeilijk! En daarna iets (walnoten) voelen en daar de kleur van raden.
Hun bevindingen werkte ze uit in prachtige ecoline schilderijen. De kleuren werden bij iedereen bijna hetzelfde, maar de manier waarop er geschilderd werd is bij ieder kind anders. Echt prachtig.
De les daarop maakte D net als groep A en C, een koekje van verschillende kleuren deeg. En brachten ze er een structuur in aan met bestek.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: